Οχι σε όλα. Εχει ο Σκλαβενίτης. Το ΑΒ όχι.Σε σουπερμάρκετ την βρίσκω εδώ στην Αθήνα.
Ωραιοι να τους χαιρεσαιΣημερα το πρωι ξυπνησα κ χωρις να κλαψει καθολου παλι ειχε κατουρισει. Δεν τον μαλωσα γιατι δεν τον επιασα επ αυτοφορο. Χθες ηταν δικια μου η βλακια, σημερα τι συνεβη;
Τι να κανω;
Ειναι πολυ πιθανο ναι. Οπως και η εκδοχη που αναφερω.Στα παραδείγματα που ανέφερες πιθανολογώ πως έγιναν αλλού είδους παραλείψεις, όπως για παράδειγμα η διαρκής παρακολούθηση και ο περιορισμός, όταν δεν μπορείς να είσαι εκεί και να επιβλέπεις.
Εδω διαφωνω. Εχουν πολυ καλη μνημη και φοβερη αντιληψη. Αν το κανεις με τον σωστο τροπο καταλαβαινει ακριβως αυτο που θες να του "πεις".Μετά από την πάροδο κάποιων δευτερολέπτων από την πράξη, ο σκύλος δεν μπορεί να κάνει την σύνδεση. Συνεπώς δεν μπορεί να καταλάβει τον λόγο που τον μάλωσες.
εμεις εδω δεν εχουμε ουτε για πλακα, Σκλαβενίτη εχει στην Αλεξανδρουπολη.Οταν κατεβω θα παρωΟχι σε όλα. Εχει ο Σκλαβενίτης. Το ΑΒ όχι.
Δεν νομιζω οτι το ενα αναιρει το αλλο(αυτο που λες με αυτο που λεω δλ).Από τον τονο της φωνής μας και την συμπεριφορά μας είμαι σίγουρος πως αντιλαμβάνονται πως έχουν κάνει κάτι που μας ενόχλησε, δεν ξέρουν όμως τι ήταν αυτό.
Παίζει τεράστιο ρόλο ο χρόνος αντίδρασης κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, ειτε στη διόρθωση, ειτε στον έπαινο, την επιβράβευση. Ακριβώς πάνω σε αυτό βασίστηκε και η χρήση του κλικερ. Στην ακαριαία αντίδραση ώστε να γίνει αυτόματα η σύνδεση πράξης - επαίνου ή διόρθωσης.
Δεν θα διαφωνησω ομως το μαλωμα αργοτερα ισως να επιανε στον Μελμπερκ. Εννοω ενα ενηλικο σκυλι που ζει μαζι μας σχεδον δεκα χρονια, πλεον η αντίληψη του δεν παιζεται γιατι εχει "ψηθει". Ο μικρος διο λαλουν κ Τρεις χορεύουν μπορει να καταλαβαινε οτι τον μαλωνω επειδη βγαινει απο το παρκο. Τα βασικα τα ξερω αλλα ενεργω αναλογως... Το μικρο ειναι στον κοσμο του, παιχνιδι κ τραλαλα ο μεγαλος θα καταλαβαινε κ το βλεμα μου...Ωραιοι να τους χαιρεσαι
Αυτη ειναι αλλη μια λανθασμενη αντιληψη οσον αφορα την εκπαιδευση τουαλετας αλλα και γενικως για την διορθωση προβληματικης(για εμας τους ανθρωπους) συμπεριφορας, οτι δηλαδη πρεπει να πιασεις τον σκυλο την ωρα της "κακης" πραξης ή επ αυτοφωρω για να γινει κατανοητο αυτο που ζητας απο αυτον.
Οχι μονο ειναι λαθος αλλα σε πολλες περιπτωσεις ειναι αυτη η λεπτομερεια που θα κανει την διαφορα αναμεσα σε εναν πληρως εκπαιδευμενο σκυλο και εναν μισο-εκπαιδευμενο.
Εχω παραδειγματα σκυλων στον κυκλο μου που δεν θα "τα κανουν" ποτε μπροστα(παρουσια) στο "αφεντικο" τους, αλλα μολις πας σε αλλο δωματιο ή φυγεις απο το σπιτι...θα τα κανουν με την ησυχια τους Εχω και παραδειγματα που παρουσια "αφεντικου" δεν κανουν την παραμικρη ζημια, αλλα αν φυγεις απο το σπιτι και τα αφησεις μονα του τα κανουν ολα λιμπα...
Ειμαι σιγουρος οτι οι σκυλοι αυτοι διορθωνονταν(οταν ηταν κουταβια) μονο αν πιανονταν "επ αυτοφωρω" και σπανια εκ των υστερων(ή με λαθος τροπο), ετσι εχουν μαθει οτι οι "κανονες" ισχυουν μονο παρουσια των ανθρωπων.
Φυσικα η διορθωση εκ των υστερων ειναι πολυ πιο ηπια, το ιδιο και η "παρασταση" που δινουμε(ακομα και οι βρισιες που χρησιμοποιουμε δεν ειναι τοσο χυδαιες), σε σχεση με την διορθωση που κανουμε οταν τον/την πιανουμε επι το εργον.
Το σωστο ειναι οταν ανακαλυψεις την ζημια ή το κατουροχεσιμο να φερεις στον τοπο του εγκληματος τον κοπρο και αφου τον "διεγειρεις" δειχνοντας με το χερι σου το σημειο, να τον αφησεις να μυρισει για λιγο και τοτε να τον μαλωσεις.
Αν γυρισει το κεφαλι προς αλλη κατευθυνση ή δειξει οτι θελει να φυγει απο εκει του το επιτρεπεις. Σε καμια περιπτωση δεν τον επαινεις σε τετοιες περιτωσεις.
εμενα μου μοιάζει οτι απο το πολυ μαλωμα φοβουνται να τα κανουν μπροστα στα αφεντικα τους...Μετά από την πάροδο κάποιων δευτερολέπτων από την πράξη, ο σκύλος δεν μπορεί να κάνει την σύνδεση. Συνεπώς δεν μπορεί να καταλάβει τον λόγο που τον μάλωσες.
Στα παραδείγματα που ανέφερες πιθανολογώ πως έγιναν αλλού είδους παραλείψεις, όπως για παράδειγμα η διαρκής παρακολούθηση και ο περιορισμός, όταν δεν μπορείς να είσαι εκεί και να επιβλέπεις.
Εχεις δικιο κ το εχω κανει πολλες φορες να υποτιμω την νοημοσύνη τους... Απλα ετσι οπως βλεπω κ συγκρινω ενα 10χρονο με ενα κουταβι δεν μπορω να τους χειριστω το οδιο γιατι το βλεπω δεν το πιανει.. Σιγουρα ομως μεγαλώνοντας θα το κανω αυτο, γιατι το κανω κ στον μεγαλο κ μια χαρα καταλαβαινειΔεν νομιζω οτι το ενα αναιρει το αλλο(αυτο που λες με αυτο που λεω δλ).
Πηγαινω τον σκυλο πανω απο την "λιμνουλα" στο πατωμα που δημιουργησε πριν μια ωρα ας πουμε, τον διεγειρω ή του την δειχνω ωστε να την μυρισει και ακριβως την ωρα που μυριζει κανω την διορθωση. Ο σκυλος απο την μυρωδια καταλαβαινει οτι ειναι δικα του, και απο την αντιδραση μου καταλαβαινει οτι δεν μου αρεσει αυτο που εκανε...
Το ιδιο ισχυει και για μια μασημενη παντοφλα πχ, εχει την μυρωδια του, εχει καταχωρηθει στην μνημη το η στιγμη που την μασαγε.
Μπορουμε να εκπαιδευσουμε τα σκυλια να εκτελουν περιπλοκες εντολες, απο κουταβια ακομα, να εκτελιυν λεκτικες εντολες, χειρονομιες και πολλα αλλα...
Αλλα οταν εχει να κανει με καποια απλα πραγματακια τα θεωρουμε ανικανα να "αντιληφθουν" ή να θυμηθουν...
Υ.γ. Εννοειται οτι η στιγμιαια επιβραβευση ή επιπληξη για μια πραξη αποτυπωνεται πολυ πιο εντονα και ειναι το ιδανικο. Δεν υπαρχει καμια αμφιβολια γι αυτο.
Φυσικα και ειναι χυμα ο μικρος και ετσι πρεπει πρεπει αφου ειναι κουταβοςΔεν θα διαφωνησω ομως το μαλωμα αργοτερα ισως να επιανε στον Μελμπερκ. Εννοω ενα ενηλικο σκυλι που ζει μαζι μας σχεδον δεκα χρονια, πλεον η αντίληψη του δεν παιζεται γιατι εχει "ψηθει". Ο μικρος διο λαλουν κ Τρεις χορεύουν μπορει να καταλαβαινε οτι τον μαλωνω επειδη βγαινει απο το παρκο. Τα βασικα τα ξερω αλλα ενεργω αναλογως... Το μικρο ειναι στον κοσμο του, παιχνιδι κ τραλαλα ο μεγαλος θα καταλαβαινε κ το βλεμα μου...
Έτσι μαθαίνεις τον σκύλο να μην μυρίζει αυτό που του δείχνεις. Αυτό διορθώνεις.Πηγαινω τον σκυλο πανω απο την "λιμνουλα" στο πατωμα που δημιουργησε πριν μια ωρα ας πουμε, τον διεγειρω ή του την δειχνω ωστε να την μυρισει και ακριβως την ωρα που μυριζει κανω την διορθωση.
Και βέβαια να φοβάται την διορθωση. Είναι πολύ εύκολο να γκρεμίσεις την εμπιστοσύνη. Όσο δύσκολα χτίζεται τόσο εύκολα την γκρεμίζεις.Αυτο που λεω ειναι μην "φοβασαι" να τον διορθωσεις απο τωρα, αλλα ηπια και με λογικη παντα.
Οχι. Ισως τις πρωτες φορες καποια σκυλια να μπερδευτουν λιγο. Το ιδιο γινεται σε οποιαδηποτε εκπαιδευση πχ εντολες. Με την επαναλληψη καταλαβαινει τι ακριβως του ζητας.Έτσι μαθαίνεις τον σκύλο να μην μυρίζει αυτό που του δείχνεις. Αυτό διορθώνεις.
Του δείχνεις τα ούρα που έκανε, τον κάνεις να τα μυρίσει και.... τον διορθωνεις.
Σιγουρα κ βλεπω στην πραξη ολα οσα λες, απο το πρωι μεχρι στις 4 που πιανω δουλεια ειμαι εγω με τον μικρο. Ολα ρολοι, κατουραει μπαλκονι, παίζουμε, οταν ξεκινω δουλειες πηγαινει για υπνο ολα καλα. Μετα αναλαμβανει ο αντρας μου με τα παιδια.... Τους δαγκωνει, κατουραει μεσα τρεχει σαν το τρελο κ ολα αυτα γιατι του δινουν λαθος μηνυματα. Ο αντρας μου τον παίρνει αγκαλια κ θελει να κοιμαται πανω του, ενω εγω παντα τον αφηνω να παει στο παρκο για υπνο. Αυτοι τον εχουν βασιλια κ αυτος νιώθει αρχηγος...Φυσικα και ειναι χυμα ο μικρος και ετσι πρεπει πρεπει αφου ειναι κουταβος
Αυτο που λεω ειναι μην "φοβασαι" να τον διορθωσεις απο τωρα, αλλα ηπια και με λογικη παντα.
Εχω εκπαιδευσει 4 σκυλια στο θεμα "τουαλετα"(στο ενα απλα ακολουθησαν πιστα τις συμβουλες μου οι ιδιοκτητες του). Και στα 4 τα "ατυχηματα" σταματησαν την πρωτη εβδομαδα στο σπιτι.
Το πιο σημαντικο ειναι να ορισεις ενα πολυ αυστηρο προγραμμα εσυ και να το τηρεις επακριβως, οπως επισης και ο χωρος που περιοριζεις το κουταβι(η φωλια του) να ειναι αρκετα "στενος". Απο εκει και περα πρεπει να τον διορθωνεις οταν κανει λαθος.
Αυτο σιγουρα περιπλεκει τα τα πραγματα, πρεπει να εχετε ολοι την ιδια "γραμμη".Σιγουρα κ βλεπω στην πραξη ολα οσα λες, απο το πρωι μεχρι στις 4 που πιανω δουλεια ειμαι εγω με τον μικρο. Ολα ρολοι, κατουραει μπαλκονι, παίζουμε, οταν ξεκινω δουλειες πηγαινει για υπνο ολα καλα. Μετα αναλαμβανει ο αντρας μου με τα παιδια.... Τους δαγκωνει, κατουραει μεσα τρεχει σαν το τρελο κ ολα αυτα γιατι του δινουν λαθος μηνυματα. Ο αντρας μου τον παίρνει αγκαλια κ θελει να κοιμαται πανω του, ενω εγω παντα τον αφηνω να παει στο παρκο για υπνο. Αυτοι τον εχουν βασιλια κ αυτος νιώθει αρχηγος...
Γι αυτο λεμε ολα να γινονται με μετρο, τα πηραμε για να περναμε καλα, να δινουμε κ να παιρνουμε αγαπη, να τα αγαπαμε κ να μας αγαπουν... Οπως κ τα παιδια ετσι κ τα ζωα χρειαζονται ορια για νιωθουν ασφαλεια. Ολα ομως με μετρο!!! Ο γιος μου εχει φτασει 10 χρονων κ ποτε μα ποτε δεν εχουμε σηκωσει χερι πανω του, σας πληροφορώ οτι ειναι ενα υπεροχο παιδι με αρχες, αριστος μαθητης κ κανει κ πρωταθλητισμό. Δηλαδη, θετοντας ορια με ομορφο τροπο εχεις σιγουρα αποτελεσματα! Με φωνες, βια κλπ μονο να χασεις εχεις...Και βέβαια να φοβάται την διορθωση. Είναι πολύ εύκολο να γκρεμίσεις την εμπιστοσύνη. Όσο δύσκολα χτίζεται τόσο εύκολα την γκρεμίζεις.
Για μένα, και αν θες μια σχέση υγιή που βασίζεται στην εμπιστοσύνη και όχι στον φόβο, πρώτα μαθαίνεις, καθοδηγείς και μόνο όταν είσαι σίγουρος-η πως ο σκύλος ξέρει τι ζητάς και σε γράφει στα @ του μπαίνεις στην διαδικασία της διόρθωσης.
Μέχρι τότε με επιμονή αγάπη και υπομονή, δείχνεις στο κουτάβι τι επιτρέπεται και τι όχι και το καθοδηγείς στον κόσμο μας.
Αν θες η σχέση σας να στηρίζεται στο φόβο, στην επιβολή και φυσικά το αλατοπίπερο της ζωής μας που μας κάνει "θεούς", την "κυριαρχία", έχεις μπροστά σου ένα μικρό πλασματακι που μπορείς πανεύκολα να κυριεύσεις και να βγάλεις πάνω του όλες τις ανθρώπινες αδυναμίες και διαστροφές.
ΕΣΥ αποφασίζεις
Πιστεψε με πιο ευκολα εκπαιδευω τον Λεοναρντο παρα τους υπολοιπους.... Μα λεει τον εβγαλα στο μπαλκονι κ δεν κατουρησε!Αυτο σιγουρα περιπλεκει τα τα πραγματα, πρεπει να εχετε ολοι την ιδια "γραμμη".
Το πιο δυσκολο κομματι για εμενα στην εκπαιδευση τουαλετας ειναι οτι τους πρωτους μηνες πρεπει να σηκωνεσαι μεσα στη νυχτα μια και δυο φορες...Ειναι λιγο πακετο...