Η φυσική γλώσσα επικοινωνίας των σκύλων είναι η γλώσσα του σώματος.
Ο άνθρωπος έχει σχεδόν ξεχάσει την βασική γλώσσα επικοινωνίας όλων των όντων με πολύπλοκους εγκεφαλικούς νευρώνες που είναι αυτή του σώματος, διότι έχει βασιστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου στη γλώσσα του στόματος και αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που οι περισσότεροι από εμάς αδυνατούμε να καταλάβουμε τι προσπαθεί να μας πει ο σκύλος μας ή ο εκάστοτε σκύλος.
Μιλώντας σε έναν σκύλο υπό τη μορφή συζήτησης χωρίς οι λέξεις που λέμε να έχουν πρακτική αξία για το ζώο τότε αυτές αυτομάτος μπαίνουν στην κατηγορία "θόρυβος" για το ζώο. Δηλαδή πλήθος ήχων χωρίς ουσιαστική αξία.
Τα σκυλιά μας πολλές φορές αντιδρούν σε λέξεις της καθημερινότητας γιατί έχουν αντιληφθεί κάποιον συσχετισμό της εκάστοτε λέξης με κάποιο δυνατό ερέθισμα π.χ. "βόλτα" = εκτόνωση, κοινωνικότητα, κλπ. = ευχάριστα συναισθήματα άρα πολύ ενδιαφέρουσα λέξη, "τι έκανες;" = διόρθωση, επίπληξη, κλπ. = δυσάρεστα συναισθήματα άρα λέξη που προκαλεί στρες και αίσθημα διαφυγής ή υποταγής.
Σχετικά με αυτό που ανέφερε ο φίλος johnk με το οποίο συμφωνώ:
Προσωπικά προτιμώ να εκπαιδεύω σε άλλη γλώσσα από αυτή που χρησιμοποιώ καθημερινά και αυτό το κάνω για να διατηρώ τις λέξεις-εντολές σε μεγάλη αξία.
Όταν δηλαδή δημιουργήσω στο μυαλό του σκύλου έναν συσχετισμό του ήχου με ένα αποτέλεσμα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο, θέλω αυτός ο συσχετισμός να έχει υψηλή αξία για το ζώο και να προκαλεί αποτελέσματα κάθε φορά που το ακούει π.χ. όταν το σκυλί ακούει τη λέξη-ήχο "sit" πρέπει να ακουμπήσει τον ποπό του στο έδαφος και αυτή η πράξη θα επιφέρει επιβράβευση και ευχάριστα συναισθήματα.
Θέλω κάθε φορά που ο σκύλος μου ακούει την λέξη "sit" αυτό να παράγει κάποιο αποτέλεσμα και για τους δύο μας, ούτως ώστε η ανταπόκριση του σκύλου να είναι σε υψηλό επίπεδο πάντα διατηρόντας το ενδιαφέρον του αμείωτο.
Αν τώρα εγώ μιλώ στο σκύλο μου ή με κάποιο φίλο παρουσία του σκύλου μου και χρησιμοποιώ τη λέξη "sit" χωρίς αυτή να παράγει κάποιο αποτέλεσμα στο σκύλο, εκείνος μαθαίνει να την αγνοεί, την βάζει δηλαδή στην κατηγορία "θόρυβος" και έτσι το ενδιαφέρον του για την εκάστοτε λέξη μειώνεται δραστικά.
Φυσικά και δεν υπάρχει αριθμητικός περιορισμός λέξεων υπό την στενή έννοια του όρου αλλά σίγουρα κάποια σκυλιά έχουν μεγαλύτερες δυνατότητες από άλλα είτε λόγω εκτροφής, είτε λόγω ιδιοσυγκρασίας κλπ.
Από 'κει και πέρα δε νομίζω ότι υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι μην τυχόν μείνεις από χώρο στον σκληρό!